Leesplan: vrij zijn van meningen

Afgelopen week kwam mijn eerste leesplan online voor de bijbelapp van YouVersion.

Ook via deze website wil ik mijn plannen graag met jullie delen.

De titel van het eerste leesplan is: Vrij zijn van meningen.

Ik bid en wens je veel inspiratie toe bij het lezen van de vijf dagen.

Laat je me weten wat je ervan vind?

Dit kan via het contactformulier.

Bedankt!

dag 1

Wie ben ik?

Ik ben in twee verschillende culturen opgegroeid. Mijn vader is van Molukse afkomst en mijn moeder is Nederlands. De vragen ‘wie ben ik, wat ben ik’ speelden een grote rol in mijn leven. Voor mijn gevoel hoorde ik nergens echt bij. En ergens bij horen was nu juist wat ik het liefste wilde.

Als klein kind heb ik altijd zo mijn best gedaan om mij aan te passen naar de wensen van beide families. Ik geef vaak het voorbeeld van een kameleon. Zoals een kameleon zijn huidskleur aanpast aan zijn omgeving, zo paste ook ik mijn gedrag aan naar de twee culturen waarin ik leefde. Er ontstond verwarring.

In mijn puberteit ging ik me afzetten tegen de normen en waarden van de Molukse cultuur. Molukse vaders zijn streng en vooral de dochters moeten in het gareel worden gehouden. Je mag de familienaam niet te schande maken. Dus word je als meisje klein gehouden.

Wie ik was werd bepaald door de meningen en verwachtingen van anderen. Ik was ontzettend onzeker en ontwikkelde een minderwaardigheidscomplex. Ik voelde me niet goed genoeg en al zeker niet geliefd. Ik dacht die waardering en liefde van anderen te moeten verdienen. ‘Als ik alles doe wat die ander van mij verwacht dan hoor ik erbij en vinden ze me aardig'.

Het is menselijk dat wij graag ergens bij willen horen. We hebben sociale contacten nodig. We zijn door God hiervoor gemaakt, om verbinding te maken met anderen. Maar wanneer je door angst voor afwijzing krampachtig blijft 'pleasen', dan kom je jezelf vroeg of laat tegen.

Wat zegt God in de Bijbel over wie wij zijn in Zijn ogen?

"Voor God stond dat al vast, hoewel zij nog niet eens geboren waren en geen goed of kwaad hadden gedaan. Daardoor was duidelijk dat God nooit iemand kiest op grond van diens daden, maar omdat Hij hem riep." (Romeinen 9:12-13)

God houdt van ons om wie wij zijn want Hij heeft ons gemaakt. Best moeilijk te begrijpen omdat we in een maatschappij leven waarin 'wie jij bent' bepaald wordt door wat je doet.

Reflectie:

Twijfel je aan jezelf of je wel goed genoeg bent. Hangt jouw eigenwaarde af van de meningen van anderen?

Lees de tekst in Romeinen 9:12-13 en herhaal het een paar keer. Laat elk woord landen in je hart.

God heeft jou uitgekozen om wie jij bent en niet om wat je doet.

dag 2

Jouw woorden

Ik kijk in de spiegel en ik moet concluderen dat ik aangekomen ben. Mijn lichaam is in de afgelopen jaren veranderd door de overgang. Op zo'n moment baal ik wanneer ik naar mezelf kijk.

Op mijn negentiende kwam de eetstoornis anorexia nervosa in mijn leven. Door de gevoelens van minderwaardigheid vond ik mezelf niet mooi genoeg. Ik vond mezelf te dik en begon met afvallen en obsessief sporten. Dit ging op een gegeven moment zover dat ik mezelf ging uithongeren.

"Jij bent dom. Dat gaat je nooit lukken. Je bent dik." Allemaal woorden die ooit, meerdere keren tegen mij als kind, zijn uitgesproken. Ik ging geloven in al deze woorden. Inwendig zei ik ze na: ’Ik ben lelijk, dik en stom. Het gaat me nooit lukken'. Het gevolg was dat ik naar die woorden ging leven. Jakobus vergelijkt onze tong met een bit in de mond van een paard of het roer van een schip (Jak 3:3-4). Onze tong bepaalt hoe wij leven. Volgens deze verzen uit Jakobus hebben onze woorden invloed op onze toekomst.

De eetstoornis werd mijn houvast. Ik was eindelijk ergens goed in. Bijvoorbeeld in het afslaan van de bitterballen of het stukje taart op een verjaardag.

De oorzaak van de eetstoornis was een zeer negatief zelfbeeld. Als kind werd ik gekleineerd en ik geloof dat mijn spiegelbeeld hierdoor misvormd raakte. Zoals in Jakobus staat, was mijn leven vergiftigd door mijn eigen negatieve woorden en de gedachten die ik over mezelf had.

Wie zie jij wanneer je in de spiegel naar jezelf kijkt? En welke woorden spreek jij over jezelf uit?

In Spreuken 18:21 (BGT) staat: "Woorden kunnen goed doen of kwaad doen. Denk dus goed na voordat je iets zegt."

Dit jaar hoop ik vijftig jaar te worden en eerlijk is eerlijk, ik merk dat het soms nog lastig is om te accepteren dat mijn lichaam veranderd is. Maar mijn negatief zelfbeeld heeft plaats moeten maken voor de woorden van God over mijn leven:

Je bent waardevol.

Je bent kostbaar.

Je bent geliefd.

Je bent mooi.

Je bent uniek.

Je mag er zijn.

Reflectie:

Ik wil je vragen om elke dag een lief – positief - woord uit te spreken tegen/over jezelf. Misschien vind je het lastig en voel je het niet. Blijf oefenen want de woorden die jij uitspreekt hebben kracht. Je zult zien dat je verandering gaat zien in jouw eigen spiegelbeeld.

dag 3

Bij wie zoek jij erkenning?

Op oudejaarsavond 1997 koos ik voor God. Het geloof was niet helemaal nieuw voor mij. Ik ging als kind op zondag vaak mee met mijn opa en oma naar de Nederlandse hervormde kerk. Toch had ik geen persoonlijke relatie met God.

Ik was op zoek naar erkenning en liefde, had hier in verschillende hoeken naar gezocht maar niet gevonden. Op deze oudejaarsavond begon mijn avontuur met God.

Als een naïeve, onzekere en zeer kwetsbare jonge vrouw - hunkerend naar erkenning - maakte ik kennis met de kerk. Ik keek op naar de mensen die veel Bijbelkennis hadden en uren staken in hun stille tijd met God. Zo wilde ik ook zijn, een ‘vurige christen’.

Na jaren op deze manier te leven kwam ik erachter dat ik uiteindelijk iemand wilde zijn die ik zelf niet was. Ook nu werd mijn leven bepaald door verwachtingen – en meningen- van anderen. Een oud patroon. Ik liet me leiden door wat de ander van mij vond en niet door hoe God mij zag als persoon. Ik werd geestelijk afhankelijk van mensen uit de kerk. Wanneer zij iets niet goed vonden voor mij, dan luisterde ik hiernaar.

Begrijp me niet verkeerd! In die vierentwintig jaar heeft God ontzettende mooie dingen gedaan en heeft Hij mij gedragen en gezegend in moeilijke situaties.

"Probeer ik met mijn boodschap mensen te plezieren, of God te plezieren? Probeer ik het mensen naar de zin te maken? Als ik zou proberen om mensen te plezieren, zou ik geen echte dienaar van Jezus zijn." Galaten 1:10 (BasisBijbel)

Ik las deze tekst en het kwam binnen omdat ik me zo herkende in de tekst. Waarom hecht ik zoveel waarde aan de mening van een mens en niet aan Gods liefde voor mij? Ik nam een drastisch besluit: Afstand nemen van de kerk om dichterbij God te komen. Dit klinkt waarschijnlijk onlogisch. Ik had geen andere keus, ik moest ‘loskomen’ van de mensen uit de kerk. Na al die jaren mezelf verloochend te hebben. Op een gezonde manier mezelf terugvinden in Hem. Ja zeggen tegen God en nee tegen de meningen en verwachtingen van de mensen.

Reflectie:

Bij wie zoek je erkenning, en op welke manier doe je dat?

Wie moet jou gelukkig maken, vind je?

dag 4

Wees niet bang

In het proces waarin ik momenteel zit word ik flink met mezelf geconfronteerd. Na jaren niet mijn eigen mening durven te geven en mezelf afhankelijk opstellen van anderen leer ik nu naar binnen te keren. Op zoek naar mijn authentieke ik, degene die God gemaakt heeft zoals Hij het bedoeld heeft. Niet langer meer leven met een masker op. Maar zijn wie ik daadwerkelijk ben. Geconfronteerd worden met jezelf is niet altijd even fijn. De mindere leuke versie van jezelf komt naar boven, zo ook de beste versie van jou, Gods versie.

Ik kom erachter dat ik jarenlang verkrampt geleefd heb, mentaal maar ook fysiek. God heeft me laten zien waar mijn onderliggende klachten (verstijving van spieren, hyperventilatie en mijn chronische darmaandoening) vandaan komen. Door het niet altijd luisteren naar mijn lichaam en het niet aangeven van mijn grenzen. Ik wilde door iedereen gezien, geliefd en geaccepteerd worden. 'Keer naar binnen en luister', zei God. Ik ben in stilte gaan luisteren, naar God maar tegelijkertijd ook naar mijn eigen ik. Naar binnen keren betekent teruggaan naar jouw ziel waar je God ontmoet, de Heilige Geest.

Ik moest gaan voelen. Niets verschuilen achter vrome taal, Bijbelteksten of andere vluchtroutes. Welke emoties zaten nog altijd diep verscholen in mijn binnenste? Het gevoel achter al deze emoties was ANGST.

Angst om er niet bij te horen.

Angst om afgewezen te worden.

Angst om iemand anders te kwetsen.

Angst voor confrontatie.

Angst om mensen te verliezen.

Angst om niet goed genoeg te zijn.

Wanneer je leeft met angst – soms onbewust- kom je nooit tot je doel. Angst houd je gevangen, angst verlamt. Je gaat vanuit afwijzing keuzes maken - en relaties aan - in plaats van dat je dit vanuit je hart doet.

"Heer, U kent mij door en door. U weet alles van mij, waar ik ook ben. U weet alles wat ik denk." Psalm 139:2 (BasisBijbel)

Hij kent ons door en door want Hij is onze maker. Wie houden wij dan voor de gek? Precies, onszelf! Maar God is genadig en liefdevol en zegt keer op keer: ’Kom maar het is oké'.

Reflectie:

Sta jezelf emoties toe, stop ze niet weg. Boos zijn, of bang, of verdrietig, het is oké! Het geeft ruimte en het lucht op.

‘Ik ben gemaakt voor U, geschapen voor Uw liefde. Om bij U te zijn in intimiteit, was Uw oorspronkelijke plan met mij. Ik wil terug, breng mij terug naar Eden.’

Een stukje uit het prachtige lied Terug naar Eden van Eline Bakker.

Een luistertip voor deze dag.

dag 5

Voor jezelf zorgen

Wanneer ik dit schrijf verblijf ik in een prachtige B&B in een voormalige kerk op de Veluwe. Ik had al een tijdje de behoefte om even alleen te zijn. In deze coronatijd zitten we allemaal thuis en ik moet bekennen dat ik echt ruimte nodig heb voor mezelf. Toch durfde ik de stap niet eerder te zetten om in mijn eentje eropuit te gaan.

Ik las op Instagram een post en die sloeg de spijker op z'n kop. ‘Wat houdt me tegen? Waarom neem ik die stap niet terwijl de behoefte zo groot is'.

Ik trok de 'stoute’ schoenen aan en boekte twee overnachtingen voor mezelf. Wow, nu ging het echt gebeuren. In de afgelopen week heb ik dikwijls gedacht: ’Ik ga het annuleren'.

Vrijdag stapte ik in de auto op weg naar de Veluwe. Ik wist dat ik dit moest doen. Mijn hart was verwachtingsvol, hoe ga ik dit ervaren?

Teruggewezen worden op mezelf. Heerlijk gefietst, gewandeld door de bossen, in mijn eentje aan de ontbijttafel (tussen de stellen) en schrijven achter de laptop in volledige rust. Van tevoren was ik bang dat het oncomfortabel zou zijn. Wanneer ik iemand alleen in een restaurant zie zitten, vind ik dat zielig. Ik geef toe dat er momenten waren die wat ongemakkelijk voelden, het was gewoon wennen. Maar na loop van tijd kwam er rust en werd ik zelfs trots op mezelf. Dit flikte ik toch maar even.

Ik geloof dat het goed is om zo nu en dan voor jezelf te kiezen. Wanneer we dit doen kunnen we ook weer beter voor de mensen om ons heen zorgen. Dit is niet egoïstisch! Vaak gunnen we onszelf niet het beste, dat is toch super jammer. Er komen dan schuldgevoelens bij kijken. ‘Ben ik nu geen ontaarde moeder of slechte echtgenote?’ Mijn antwoord is NEE.

In de Bijbel staat dat we van onszelf moeten houden.

En in Leviticus 19:18: "Maar jullie moeten van de andere mensen net zoveel houden als van jezelf. Ik ben de Heer."

Vol met nieuwe inzichten, energie en dankbaarheid rijd ik weer naar huis.

Reflectie:

Wat weerhoudt jou ervan om af en toe voor jezelf te kiezen?

Waar heb jij behoefte aan?

Als je alles kon doen wat je wilde, wat zou je dan doen?

Schrijf dit eens op.