Wie zet jij op een voetstuk?

Gepubliceerd op 5 april 2019 11:32

Gisteravond begon ik met een stukje te schrijven, ik heb het weer verwijderd.
Toch zit ik nu weer achter mijn laptop en moet ik het delen.
Misschien is het voor jou...

Als een onzekere, kwetsbare jonge vrouw (met een zware rugzak om) kwam ik de kerk binnen. 
Ik was op zoek naar liefde, erkenning en bevestiging.
Al heel gauw was ik enorm onder de indruk van de ´grote Gods´ mannen die in mijn ogen zoveel verstand hadden van een leven met God.
Sommigen van hen zette ik op een voetstuk. 
Dat was de eerste grote fout die ik maakte. Ik keek niet meer naar God, maar naar hen.
Door een van hen werd daar misbruik van gemaakt.
Op een dag kwam hij bij mij op bezoek, gewoon als vriend. Bij het afscheid gebeurde er iets waar ik van schrok. In plaats van de drie afscheidszoenen op de wangen beet hij mij op een hele vreemde, uitdagende manier in mijn wang.
Ik was van de kaart, het voelde niet goed en ik deelde het met mensen die hem ook goed kende.
Maar omdat die man zoveel aanzien had en er kennelijk meer mensen waren die hem op een voetstuk gezet hadden, werd het verhaal omgedraaid.
Ik zou hem wel aanstoot gegeven hebben, dat zou hij nooit uit zichzelf gedaan hebben. Het was mijn schuld.
Jaren erna trouwde diezelfde man en werd voorganger.
Weet je wat er gebeurde? Hij ging vreemd met iemand uit de kerk en scheidde van zijn vrouw. En die vrouw was ook degene die mij had beschuldigd van dat voorval.
Weet je hoe vreselijk ik mij voelde ik die periode dat niemand mij geloofde? Dat wanneer je de kerk binnen kwam lopen je het liefst wilde verstoppen.
Dat moet toch verdorie niet mogen binnen de kerk?
En dan hoor je jaren erna opnieuw zoveel vreselijke dingen van mensen waar je zo tegenop keek.

Waarom deel ik dit?
Omdat ik helemaal klaar ben met het houden van mijn mond.
Omdat ik weet dat er nog steeds zoveel misbruik wordt gemaakt van onzekere, kwetsbare vrouwen die in de kerk zitten. De vrouwen die zo op zoek zijn naar bevestiging.

Maar lieve jij, alsjeblieft zoek die bevestiging niet bij je voorganger, bij het pastorale team, of weet ik veel wie. Zoek de bevestiging bij GOD! Wees alleen afhankelijk van HEM!

Daarom blijf ik mijn verhaal vertellen door middel van mijn boek, het dagboek voor vrouwen wat uitkomt en op lezingen.
De taboes moeten doorbroken worden en dat kan alleen maar als er openlijk over gesproken wordt! 
Het is genoeg geweest!
Ik sta nu in die vrijheid van God en ik sta op voor al die andere kwetsbare vrouwen!

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.